ممکن است فکر کنید که هیچ آبی برای صبحانه مصرف نمی‌کنید. اما بعد شاید به یاد آورید که برای تهیه‌ی چای یا قهوه از آب استفاده می‌کنید، و البته شیری که می‌خورید. آیا به‌لحاظ فنی مقداری آب در آن به‌کار برده نشده؟ درمجموع، شما حداقل ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌لیتر آب مصرف می‌کنید. درست است؟

بیایید مسئله را کمی دقیق‌تر بررسی کنیم. یک صبحانه‌ی معمولی در آمریکا یا بریتانیا را درنظر بگیرید؛ یک فنجان چای یا قهوه، یک یا دو تکه نانِ تُست، شاید مقداری گوشتِ خوک و تخم‌مرغ، یک لیوان شیر، و شاید کمی میوه به‌عنوان گوشه‌ی چشمی به سلامت و باریکی دور کمر. حال باید دید برای تهیه‌ی این مواد غذایی چه میزان آب مصرف شده است. با قهوه شروع می‌کنیم؛ خب، ممکن است بگویید من قهوه‌ی پررنگ را ترجیح می‌دهم و شک ندارم که در این قهوه آب به‌کار رفته است. چرا که بخش زیادی از لیوان از آب پر می‌شود. شاید… اما اگر به شما بگویم که در فنجان قهوه‌ی اسپرسوی شما ۱۴۰ لیتر آب به‌کار رفته است، چطور؟ بله، ۱۴۰ لیتر! ممکن است فکر کنید پرت و پلا می‌گویم، اما این ۱۴۰ لیتر همان آب پنهانی است که در قهوه‌ی شما نهفته است. همان مقدار آبی که برای پرورش، تولید، بسته‌بندی و حمل‌و‌نقل دانه‌های قهوه به‌کار رفته است. این یک مثال ساده است که منظور ما از «آب پنهانِ» به‌کار رفته در هرچیز چیست. مطمئنم شما هم با من موافقید که این مقدار، بسیار بیشتر از چیزی است که ابتدا فکر می‌کردید. اما این تنها نوک کوه یخی از آب پنهان است که شما در صبحانه‌تان مصرف می‌کنید.

نان تُست. برای آنکه یک نان تُست روی میز ما گذاشته شود، معادل ۴۰ لیتر آب مصرف می‌شود. این عدد مقدار آبی است که برای تولید، حمل‌و‌نقل و سرانجام پختن نان استفاده شده. این یعنی برآورد هزینه از زبان آب. برای یک عدد سیب، ۷۰ لیتر. تخم‌مرغ ۱۲۰ لیتر. یک لیوان شیر ۲۴۰ لیتر، و برای یک بُرشِ گوشت خوک ۴۸۰ لیتر. درمجموع، این صبحانه‌ی انگلیسی، ۱۱۰۰ لیتر هزینه دارد؛ این یعنی کمی بیشتر از یک متر مکعب آب. اگر تصور یک متر مکعب آب برایتان دشوار است، سه وان حمام پر از آب را درنظر بگیرید، سه وان آب؛ این برابر است با هزینه‌ی صبحانه‌ی شما از زبان آب.

از این سه وانِ پرآب که صرف یک وعده صبحانه می‌شود، بیشتر از دوسوم آن صرف تهیه‌ی فرآورده‌های حیوانی می‌شود_ یعنی چیزهایی مثل شیر، تخم‌مرغ و گوشت خوک. گوشتی که افراد گوشتخوار مصرف می‌کنند، عامل مصرف بیشترین میزان آب در زندگی‌شان است. برای رژیم یک فرد گوشتخوار در آمریکا و اروپا، به‌طور متوسط روزانه حدود ۵ متر مکعب آب مصرف می‌شود. این رقم به این معنی است که تنها برای سیرکردن و سیراب کردن هر فرد گوشتخوار روزانه حدود ۱۵ وان پرآب مصرف می‌شود.
گیاهخوارها(۱)، در رابطه با مصرف آب، می‌توانند خود را اندکی صرفه‌جوتر بدانند؛ آنها روزانه تنها حدود ۸ وان پُرآب مصرف دارند. میلیون‌ها نفر افرادی را که در جوامع غربی زندگی می‌کنند درنظر آورید و همینطور تمامی آن وان‌های پر از آب را، این یک رقم بسیار بزرگ است(۲).
http://i64.tinypic.com/33o0dq1.jpg
منبع:
آب پنهان: نگاهی متفاوت به گران‌بهاترین دارایی زمین – نوشته‌ی تونی اَلِن – ترجمه‌ی آرش حسینیان – ۱۳۹۴

۱. بایستی توجه داشت که بخش اعظم ردپای آب یک شخصِ وجترین، مربوط به آب پنهان موجود در شیر لبنی و فرآورده‌های آن (https://doi.org/10.1016/j.envint.2013.09.011) است. پس چنانچه به‌جای مقایسه‌ی رژیم غذایی همه‌چیزخوارانه و وجترین که دربالا صورت گرفته است، رژیم غذایی همه‌چیزخواری و وگن را در نظر بگیریم، این اختلاف بسیار بیشتر و چشمگیر‌تر (https://t.me/VEGReferences/135) می‌شود. یک رژیم وگن نسبت به رژیمی وجترین، محیط‌زیستی‌تر (https://t.me/iranveg/1641) است و البته، اخلاقی؛ با کنار گذاشتن شیر لبنی، از تجاوز (https://t.me/VEGMedia/52) مکرر به گاوهای ماده برای تهیه شیر و همچنین کشتار گوساله‌های نر، برای تغذیه‌تان جلوگیری می‌کنید. برای مبارزه با خشکیدگی کشورمان و حفظ آن برای نسل‌های آینده (https://t.me/VEGMedia/122)، وگن شویم. این تحول برای سلامتی‌مان (https://t.me/nutritionfactsfarsi/26) نیز آثار مهمی خواهد داشت.🌱

۲. تونی اَلِن، جغرافیدان بریتانیایی، بابت طرح مفهوم انقلابی «آب پنهان»، برنده‌ی جایزه «آب استکهلم» شد. او استاد کینگز کالج لندن و دانشکده‌ی مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن است.