(ترجمۀ بخش‌هایی از چکیدۀ مقاله)

🔸اهداف

بررسی بهره‌وری منابع و آثار محیط‌زیستیِ تولید یک کیلوگرم پروتئینِ قابل خوردن از دو منبع گیاهی و سه منبع حیوانی.

 

🔸طراحی

داده‌های اولیۀ منابع جمع‌آوری و برای آمار تولیدِ کالا بکار گرفته شد تا شاخص‌های موردنیاز برای مقایسۀ اثر محیط‌زیستی تولید یک کیلوگرم پروتئینِ قابل خوردن از لوبیای قرمز، بادام، تخم‌مرغ، مرغ و گوشت گاو محاسبه شود. داده‌های ورودی شامل زمین و آب برای پرورش حیوانات و خوراکشان، سوخت کلی، کود کلی و آفت‌کش برای پرورش کالاهای گیاهی و خوراکِ حیوانی می‌شد.

 

🔸نتایج

برای تولید یک کیلوگرم پروتئین از لوبیا قرمز درمقایسه با یک کیلوگرم پروتئین از گوشتِ گاو، حدودا هجده برابر زمینِ کمتر، ده برابر آبِ کمتر، نه برابر سوختِ کمتر، دوازده برابر کودِ [نیتروژن، فسفر، پتاسیم] کمتر و ده برابر آفت‌کشِ کمتر موردنیاز است. تولید یک کیلوگرم پروتئینِ گوشت گاو  در مقایسه با تولید یک کیلوگرم پروتئین از گوشت مرغ و تخم‌مرغ،  پنج تا شش برابر فضولاتِ (کود حیوانی)* بیشتر تولید کرد.

 

🔸نتیجه‌گیری

استفاده از لوبیا به‌جای گوشتِ گاو در الگوهای غذایی به‌طور قابل‌توجهی ردپای محیطزیستی را در سرتاسر دنیا کاهش می‌دهد و همچنین [این امر] بایستی برای کاهش ابتلا به بیماری‌های مزمنِ غیرمسری تشویق شود. جوامع باید همکاری کنند تا این تصور را که گوشت قرمز (مثلا گوشتِ گاو) پایۀ رژیم غذایی‌ای مرفه و سالم است تغییر دهند.

*فضولات تولید شده توسط دامپروری متمرکز، باعث آلودگی قابل‌توجهِ آب، خاک و هوا می‌شود و آب‌های زیرزمینی را با فلزات سنگین و عوامل بیماری‌زای زئونوز [بیماری‌های مشترک بین انسان و دام] آلوده می‌کند.

 

منبع:

Sabaté, J., Sranacharoenpong, K., Harwatt, H., Wien, M., & Soret, S. (2015). The environmental cost of protein food choices (https://doi.org/10.1017/S1368980014002377). Public Health Nutrition, 18(11), 2067-2073.