۱. گفته شده این ویدیو مربوط به چهار سال پیش بوده و پیگیری‌ها در آن ‌زمان مشخص کرده «ظاهرا» این اتفاق عمدی نبوده و قرار بوده قبل از سوزاندن خیمه‌ها، کبوترها از خیمه خارج شوند که «گویا» براساس اشتباه فردی این اتفاق رخ نداده…

اما توضیحات ارائه شده در بالا، آیا نفس عمل غیراخلاقی انسان‌ در استفاده از حیوانات در این مراسم یا هر مراسم دیگری را توجیه می‌کند؟ آیا حضاری که بی‌هیچ تلاشی برای نجات پرندگان، صرفا تماشاگرِ زنده زنده سوختن آن‌ها بودند، سزاوار نکوهش و نیازمند آموزش و آگاهی راجع به اهمیت جان حیوانات و حسمندی‌شان (https://t.me/VEGReferences/163)، نیستند؟

۲. افراد زیادی از این تصاویر به خشم آمده و ابراز نارضایتی کرده‌اند که قابل درک است. اما آیا این موضوع که بخش قابل‌توجهی از همین افراد با پرداخت پول برای خرید محصولات حیوانی و رژیم ‌همه‌چیزخوارانه‌ٔ غیرضروری‌ای که دارند، در کشتار حیوانات سهیم می‌شوند، نمایانگر تناقضی در گفتار و کردار نیست؟
البته که سوختن پرندگان امری دردناک است، اما زنده زنده چرخ کردن جوجه های نر (https://t.me/iranveg/669)، تجاوز به گاوها برای تهیه شیر (https://t.me/iranveg/765)، از پای آویختن حیوانات به خط کشتار و در نهایت بریدن گلوی آن‌ها، برای اینکه می‌خواهیم از طعم بدن‌شان و محصولاتشان لذت ببریم، قساوت کمی ‌است؟

واکنش شدید به کلیپ گفته‌شده نشان می‌دهد بخش زیادی از ما انسان‌ها با آزار حیوانات مخالفیم. با نظر به اینکه هیچ نیازی به مصرف محصولات حیوانی برای داشتن زندگی‌ای سالم نداریم (https://t.me/iranveg/1706) و آگاهی از اثرات مخرب یک رژیم همه‌چیزخوارانه بر محیط زیست (https://t.me/iranveg/1641)، وقت آن رسیده که اعمال‌مان را نیز با گفتارمان سازگار کنیم (https://t.me/iranveg/1696) و بیش‌از این برای آزار حیوانات، با پولی که می‌پردازیم و خریدی که می‌کنیم، رای ندهیم.