امروزه بسیاری از محصولات گوشتی و لبنی با استفاده از روش‌های دامپروری متمرکز تولید می‌شوند. بدیهی است محصولات گوشتی مستلزم کشتار حیوانات‌اند، که همین موضوع برای برخی افراد به منظور کاملا کنار گذاشتن محصولات گوشتیْ کافی است. اما فراتر از این، دامپروری متمرکز منجر به خشونتی هولناک علیه #حیوانات تا فرا رسیدن زمان مرگشان نیز می‌شود؛ [در دامپروری‌ها] نگه‌داشته شدن در شرایط پرازدحام و آلوده، جراحاتی که بدون رسیدگی رها شده‌اند و عدم دسترسی به فضای بازْ عادی است.

درحالی‌که مخالفت با کشتار حیوانات دلیل رایجی است که از سوی وجترین‌ها بیان می‌شود، اینکه محصولات لبنی نیز در کشتار دخیل‌اند، اغلب نادیده گرفته می‌شود. گوساله‌های نر هنگامِ تولد از مادرانشان جدا و کشته، یا برای تهیه گوشت گوساله به اروپا صادر می‌شوند. گوساله‌های ماده به‌عنوان نسل بعدیِ گاوهای شیرده پرورش می‌یابند.
از سال ۲۰۱۰، استانداردهای ارگانیکِ انجمن خاک تصریح کرده‌اند که مجوزها می‌بایست دارای برنامه‌ای برای پایان دادن به کشتن گوساله‌های کمتر از ۵ سال باشند*.

یکی دیگر از دلایل مهم افراد برای وجترین و یا وگن شدن، حفاظت از #محیط_زیست است. صرف‌نظر از متان ناشی از حیوانات مزرعه که در انتشار ۱۸ درصد از گازهای گلخانه‌ای جهان دخیل است، جنگل‌زدایی گستره‌ای در امریکای لاتین به منظور تهیهٔ فضا برای کاشت سویا در حال وقوع است که ۹۷ درصد از این محصولات برای تغذیهٔ حیواناتِ صنایع گوشت و لبنیات رویانیده می‌شود.

محصولات گوشتی #حقوق_بشر را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهند، درحالی‌که مردم در برخی کشورها دچار قحطی هستند، یک‌سوم از غلات جهان به حیوانات مزرعه خورانده می‌شود.
به دلیلِ تقاضا برای تغذیهٔ حیوانات، رژیم گوشتی غربیْ زمینی چهار و نیم برابر بیشتر از رژیم وگن و دو و یک‌چهارم برابر بیشتر از رژیم وجترین مصرف می‌کند.

* با تصویب چنین قوانینی صرفا به مشتریان القا می‌شود که محصولات خیرخواهانه‌تری می‌خرند، اما این پیشنهادهای اصلاحی بیشتر در جهت افزایش بهره‌وری تولید است و رنج عظیم حیوانات همچنان ادامه می‌یابد. از طرفی هیچگاه نمی‌توان ادعا کرد که با به تأخیر انداختن، کُشتنِ حیوان عملی اخلاقی خواهد شد (مترجم).

منبع:

https://goo.gl/hTNsTX