(بخش‌هایی از متن و نتیجه‌گیری مقاله)

🔻رابطه‌ای دوز-پاسخ میان محدودیت الگوی تغذیه‌ای و کیفیت تغذیه‌ در ۲ مطالعۀ مشاهده‌ای دیده شد که در آن‌ها بیشترین کیفیت تغذیه‌ای متعلق به وگن‌ها سپس وجترین‌ها و بعد غیرگیاهخوارها بود.

🔻شواهد ابتدایی حاکی از این‌اند که کیفیت تغذیه‌ای رژیم‌های وگن، دست‌کم قابل‌قیاس با رژیم‌های وجترین است و تا حدی بر رابطه‌ای دوز-پاسخ بین میزان محدودیت الگوی تغذیه‌ایِ گیاهخواری و کیفیت رژیم غذایی دلالت دارند، چنین ویژگی‌ای خود بر این اشاره می‌کند که کیفیت رژیم غذایی وگن ممکن است از رژیم‌های غذایی وجترین بیشتر باشد.

🔻در ۹ مطالعه از میان ۱۲ مطالعه، لاکتو-اوو وجترین‌ها و وگن‌ها در مقایسه با غیرگیاهخوارها کیفیت کلی تغذیه‌ایِ بیشتری داشتند (۴٫۵ تا ۱۶٫ ۴ نمره بالاتر در شاخص ۲۰۱۰ تغذیهٔ سالم[HEI-2010]). نمرات بالاتر در این شاخص ناشی از پیروی بیشتر از توصیه‌های رسمی برای مصرف کلی میوه‌ها، غلات کامل، غذاهای دریایی و پروتئین گیاهی، و سدیم بوده است. با این حال، غیرگیاهخوارن پیروی بیشتری از توصیه‌های رسمی برای غلات فرآوری شده و خوراک‌های پروتئینی کلی داشتند. کیفیت تغذیه‌ایِ بیشتر در رژیم‌های گیاهخواری، ممکن است تاحدی توضیحی ارائه دهد برای بهبودی در پیامدهای سلامتی در مقایسه با غیرگیاهخواران؛ با این حال، تحقیقات بیشتری برای به‌حساب آوردن متغیرهای مُخلِ شناخته شده، مانند آگاهی بهداشتی مورد نیاز است.

 

منبع:

Haley W Parker, Maya K Vadiveloo, Diet quality of vegetarian diets compared with nonvegetarian diets: a systematic review (https://doi.org/10.1093/nutrit/nuy067), Nutrition Reviews, Volume 77, Issue 3, March 2019, Pages 144–۱۶۰,